کبوتر عاشق

دلم به حال دلت سوخت ای کبوتر ناز!

کدام پنجره باز است تا کنی پرواز؟

در آسمان شب تو چراغ ماهی نيست

تو مانده ای و شب آسمان بی آواز

ببند پنجره، در کوچه باد می تازد

ببند پنجره، کوچه است زير پای گراز

ز پشت پنجره چشمی تو را نمی کاود

کنار اين همه تنهايی ات بسوز و بساز

مگر نگاه ترت را ز خاک بردارد

کسی نمی رسد از جاده های دور و دراز

اگرچه چشم تو در ازدحام مه گم شد

دوباره فصل نگاه تو می شود آغاز

تو چکه چکه چکيدی و روزگار نديد

دلم به حال دلت سوخت ای کبوتر ناز!